Rijpaard














Tuigpaard





Gelders paard


Jong KWPN



Toepassen

Het KWPN Magazine staat boordevol mooie verhalen over sport en fokkerij! Vandaag een van deze prachtige verhalen uitgelicht.

Ze kennen elkaar niet persoonlijk, maar bewegen zich wel grotendeels in dezelfde wereld. Duits jurylid en opleidingsspecialist Christoph Hess is gecharmeerd van het rijden van Emmelie Scholtens. De meervoudig wereldkampioene kan op haar beurt zijn werk als jurylid en commentator waarderen. Samen blikken ze vooruit op het WK Jonge Dressuurpaarden dat van 1 tot 4 augustus weer in Ermelo plaatsvindt. Het duo gaat met elkaar in gesprek over het rijden van jonge paarden, het belang van harmonie, de jurering en de vraag of het beste paard of de beste proef moet winnen.

Ik dacht lange tijd dat je een typische jongepaarden­amazone was en ik zag je altijd als de Nederlandse Dorothee Schneider. Op een gegeven moment zei iemand tegen mij: “Dorothee kan en doet veel meer dan jonge paarden rijden.” Net als jij heeft ze zich opgewerkt tot de internationale Grand Prix.
Het begon voor mij inderdaad met de jonge paarden. Mijn ouders hadden niet de middelen om een jeugdpaard te kopen. Junioren en Young Riders heb ik daarom nooit gereden. Waar mijn leeftijdsgenoten jeugd-EK’s reden, ging ik naar het WK Jonge Dressuurpaarden.
De jongepaardenwedstrijden zijn voor mij de drijvende kracht in de dressuursport. Je ziet ook op het hoogste niveau ruiters die geen achtergrond hebben in het rijden van jonge paarden. Voor mij begint het daar allemaal mee.
Andersom is ook niet elk paard geschikt voor het WK Jonge Dressuurpaarden. Voor mijn toppaard Apache kwam dat traject veel te vroeg. Hij was te gespannen en teveel hengst om goed mee te kunnen doen. Ik ben altijd in hem blijven geloven en zie wat het ons gebracht heeft.
Niet elk paard is geschikt voor elk niveau. Sommige latere Grand Prix-paarden passen als jong paard helemaal niet in de jongepaardenproeven. Jaren geleden reed Rudolf Zeilinger het Bundeschampionat met Livijno. In de finale eindigde hij buiten de top 10. Korte tijd later liep Livijno goed Grand Prix. De Duitse pers sprong erbovenop door te verkondigen dat de jury’s het niet goed hadden gezien. Dat paard was geen ster in het Bundes­championat, hij was daar simpelweg te gespannen. Toch was Livijno wel in staat om in korte tijd de oefeningen te leren en had hij aanleg voor de piaffe en de passage. Ik heb Livijno vaak gejureerd en op oudere leeftijd zagen we nog steeds dezelfde zwakke punten als op het Bundeschampionat. In het algemeen geldt dat we spanning gewoonweg niet kunnen waarderen, ook niet als er een mogelijk toekomsttalent onder verscholen zit.

Het WK dient als voorbeeld
(Emmelie) Het is soms lastig als spanning wel gewaardeerd wordt. Voor mij is dat grote draven soms wat teveel van het goede. We moeten niet vergeten dat we ook als voorbeeld dienen voor de mensen thuis. Zij moeten niet naar huis gaan met het idee om er nog meer druk op te zetten.
In de draf willen we de potentie zien om door het lichaam te kunnen swingen. We zien nogal eens zogenaamde ‘leg movers’, paarden met voornamelijk veel techniek in de benen. We zien liever ‘back movers’, paarden die over de rug swingen.
Draf is wel een kwestie van smaak. Ik houd van paarden met een snellere bewegingsafloop en zie graag een actief achterbeen. Ik wil er ook niet teveel aan hoeven te rijden. De rug moet het centrum van de beweging zijn. Sommige paarden zijn heel actief achter, maar dan komt het niet genoeg door het lichaam. Op internationale wedstrijden zie ik best vaak paarden die helemaal niet overstappen in de uitgestrekte draf.
Ook voor Grand Prix-juryleden is het belangrijk dat ze regelmatig jonge paarden jureren.
(Lachend) Dat zou interessant worden. Voor mij is de jurering in de Grand Prix soms best lastig te volgen. Soms zie ik proeven waarvan ik het resultaat niet begrijp. De basis ontbreekt vaak.
Bij de jongepaardenwedstrijden is de uitleg bij de punten minstens zo belangrijk. Waarom maken we bepaalde keuzes? Dat kunnen we niet vaak genoeg uitleggen.
Het maakt het kampioenschap wel veel interessanter als er na afloop van elke proef duidelijk commentaar wordt gegeven. Ik denk dat publiek en ruiters dat kunnen waarderen.

Een jong paard moet een jong paard blijven
(Christoph) Ik denk dat we op de goede weg zitten in het voorstellen van de jonge paarden. Elk jaar zien we mooiere sport en beter getrainde paarden op het WK. Toch moeten we blijven waken voor het overvragen van jonge paarden. We vragen jonge springpaarden ook niet om over twee meter te springen. Een jong paard moet een jong paard blijven. Voor een jong dressuurpaard geldt dat een vijfjarige middengangen moet laten zien, de uitgestrekte gangen komen pas bij de zes- en zevenjarigen aan bod. We zijn met zijn allen verantwoordelijk voor het welzijn van de paarden. Daar hoort ook de discussie bij. Wat willen we zien?
Een jong paard moet naar mijn idee klaar zijn voor het kampioenschap. Niet alleen qua africhting, ook mentaal. Ook ik maak nog weleens de fout door te vroeg richting het kampioenschap te willen werken. De oefeningen zijn dan nog net wat te moeilijk. Met een vijfjarige is het allemaal nog niet zo speciaal. Als je thuis lekker aan het trainen bent en je neemt veel overgangen mee, kom je die proef heus wel door. Met een zesjarige is het allemaal wat moeilijker, dan worden er toch wel wat meer oefeningen gevraagd.
Ruiters moeten zich realiseren dat dressuur een proces van gymnastiseren is. De oefeningen zijn het resultaat van correcte training. Niet het aanleren van trucjes die je uiteindelijk allemaal in een bepaalde volgorde programmeert. Het begint met het gymnastiseren, zodat het paard ontspannen de oefeningen kan uitvoeren, in plaats van met gecontroleerde spanning.
De vraag blijft voor mij altijd: is het spanning? Of zien we een extreem getalenteerd paard dat door de juiste training met veel expressie van de grond beweegt.
Het is onze taak om het publiek te laten zien wat goed rijden is. Als we zouden beoordelen welk paard zijn benen het hoogste optilt, kunnen we net zo goed een computer inschakelen. Dat kan het doel van de dressuur niet zijn. De meest harmonieuze combinatie moet bovenaan staan.

Het hele artikel lezen? U vindt deze in het vijfde KWPN Magazine dat vrijdag 17 mei is verschenen. Vanaf dit jaar ontvangen alle KWPN-leden twaalf keer het KWPN Magazine – In de Strengen. Wilt u deze ook ontvangen? Sluit dan een KWPN-lidmaatschap af en profiteer direct van alle lidmaatschapsvoordelen of bestel een los exemplaar in de KWPN Webshop.

Tekst: Steef Roest
Beeld: Luc van Moorsel

€ 58,25 per jaar

Lidmaatschap KWPN Database

  • Betrouwbaar, compleet & overzichtelijk
  • Predicaten, prestaties, moederlijnen en nakomelingen
  • Van KWPN-goedgekeurde en -erkende hengsten ook: verrichtingscijfers en -rapportages en fokregistraties
Abonneer nu
Tarief 2019: € 119,40

Lidmaatschap KWPN

  • Iedere maand het KWPN Magazine - In de Strengen
  • Onbeperkt toegang tot de Database en KWPN.tv
  • Deelname aan alle activiteiten
  • Registreer uw fokproduct
  • Bied uw paard of veulen aan op KWPN Marktplaats
Word nu lid

Official partners


Het KWPN maakt gebruik van cookies

Wij vragen uw akkoord voor het gebruik van cookies op onze website. Meer informatie is beschikbaar in ons cookiebeleid.

Cookiebeleid