Leon Thijssen is een schoolvoorbeeld van een moderne fokker. Zijn liefhebberij voor de fokkerij ontstond vanuit de sport en inmiddels staat de fokkerij grotendeels in dienst van zijn sportstal. Meerdere fokproducten groeiden al uit tot 1.60m-springpaarden, zoals Hello, Juice en Hi There. De rode draad in zijn fokkersverhaal? Nooit concessies doen aan instelling, kwaliteit en gezondheid van de merries. En dat werpt zijn vruchten af.

De internationale springruiter uit het Limburgse Sevenum kan zelf al terugkijken op een succesvolle sportloopbaan op het hoogste niveau en heeft ook als ‘vader van’, als handelaar én als fokker zijn sporen ruimschoots verdiend. Samen met zijn vrouw Dorien en hun drie kinderen bouwde hij een fantastisch familiebedrijf op, dat zijn waarde bewijst op het hoogste niveau in de sport en inmiddels ook in de fokkerij.

Gevoel en paardenverstand
Familie Thijssen is sinds 2015 gevestigd op de huidige locatie in Sevenum. Dochter Mel (25) en zoon Mans (23) werken beiden op deze stal, terwijl oudste dochter Sanne (27) op een andere locatie haar eigen sportstal runt. Tot op het hoogste niveau houden zij de naam van de familie hoog, en in die gezamenlijke topprestatie is ook zeker een grote rol weggelegd voor moeder Dorien. Hoewel Leon zelf pas op relatief late leeftijd begon met rijden, is hij als autodidact erin geslaagd zichzelf en zijn paarden continu te verbeteren, waardoor de lat steeds hoger kwam te liggen. In 1996 nam Leon voor het eerst aan een landenwedstrijd deel, in 2005 maakte hij met Nairobi (v.Larno) deel uit van het Nederlandse team dat brons won op het EK in San Patrignano. In 2008 verkocht hij Nairobi en vormde hij met Olaf (v.Concorde) de reservecombinatie voor de Olympische Spelen in Hongkong. Vier jaar later vervulde hij diezelfde rol met de hengst Tyson (v.Numero Uno) voor de Olympische Spelen in London. Stuk voor stuk paarden die hij op jonge leeftijd zelf ontdekte. Als het op de fokkerij aankomt, wordt al snel duidelijk dat al zijn ervaringen als ruiter hem daarbij enorm van pas komen. Sterker nog, Leons fokkersgevoel is volledig gebaseerd op het gevoel dat hij als ruiter en scout heeft ontwikkeld. En die neus voor kwaliteit heeft zich al menigmaal bewezen. Zo ontdekte hij op jonge leeftijd niet alleen zijn eigen toppaarden, maar ook cracks als Voyeur (v.Tolano van ’t Riethof), Uceko (v.Celano) en natuurlijk 18-voudig Grand Prix-winnaar Con Quidam RB (v.Quinar), die later nog uitgebreid aan bod komt.

Instelling
Het inzetten van internationale sportmerries in de fokkerij brengt meerdere voordelen met zich mee. Merries met een goede sportloopbaan hebben hun kwaliteit én gezondheid bewezen en een ander voordeel is dat Leon de merries goed kent. Daardoor kan hij gerichte hengstenkeuzes maken. “De belangrijkste keuze is dat ik écht alleen wil fokken met merries die ik zelf goed genoeg als sportpaard vind. Vanaf het begin heb ik merries ingezet die zelf over instelling, kwaliteit en gezondheid beschikken. Dan ben je niet aan het vermeerderen.” Zo fokte Leon ook enkele jaren met de Nabab de Rêve-dochter Subliem van ’t Paradijs, waaruit hij onder meer zijn huidige 1.60m-hengst Hello (v.Ambler Gambler) en de internationaal 1.50m-geklasseerde Lot Off Fun (v.Grandorado TN), van stalruiter Finn Boerekamp, fokte. “Subliem sprong hier als zeven- of achtjarige op 1.45m-niveau en heeft daarna enkele jaren met Kent Farrington dikke proeven in Amerika gelopen. Ze kwam als zestienjarige terug naar ons, waarna we met haar zijn gaan fokken. Haar zoon Hello zetten we ook voor eigen gebruik in voor de fokkerij. Ik durf dat altijd wel aan als ik het paard zelf goed ken en in dit geval ook zijn moeder. Subliem heeft haar instelling en hardheid duidelijk weten te vererven, en dat doet Hello net zo.” Sinds die tijd heeft Leon vaker bewust merries na hun sportcarrière aangehouden voor de fokkerij, ook als ze als sportpaard nog goed geld konden opleveren. “Ik geloof er echt in dat een merrie het verschil kan maken in de fokkerij. Daarom loont het ook om met die goede sportmerries te gaan fokken. Merries als Ulena, Haertthago en Clarima heb ik daarom aangehouden voor de fokkerij.”

Con Quidam
Hoewel Leon stelt geen hengstenboer te zijn, heeft hij wel een echte merrietrekker op stal. De begin 2025 bij het KWPN erkende hengst Con Quidam RB (v.Quinar) dekte vorig jaar al zo’n 70 merries via diepvriessperma, en is vanaf dit jaar vers beschikbaar. Daar maakten al heel wat fokkers en internationale ruiters gebruik van. Onder Sanne Thijssen won Con Quidam RB niet minder dan achttien Grote Prijzen en sprong hij ruim 1,3 miljoen euro bijeen. Twaalf jaar lang presteerde hij in de internationale sport en is daarmee een van de uithangborden van Stal Thijssen. “We hebben vorig jaar al een veulen van Con Quidam gefokt, en dit jaar verwachten we er negen. Ik houd m’n fokkerij breed en wed niet graag op één paard, maar voor Con Quidam maak ik graag een uitzondering. Als hij ook maar de helft van zijn karakter en gezondheid doorgeeft, fok je al een goeie. Het is ongelooflijk wat hij allemaal gepresteerd heeft en hoe glashard hij nog op de benen is. Bovendien heeft hij abnormaal goed sperma. Voor Sanne was het moeilijk om hem sportief afscheid te laten nemen, hij is nog zó fit. Maar het is een keer genoeg geweest, hij is 20 jaar en geeft zich altijd voor 100 procent. Hij staat hier op stal en wordt nog gewoon gereden, dan is hij het gelukkigst. Omdat hij zulk goed sperma heeft, hoeft hij zich ook niet helemaal suf te dekken.” Het sperma van Con Quidam RB wordt verdeeld via Huub Dirckx in Weert. Het in 2025 bij Stal Thijssen geboren veulen van Con Quidam RB komt ook niet uit de eerste de beste merrie, deze Just Penelope JW van de Moerhoeve (v.Jenson van ’t Meulenhof) presteert namelijk zelf op 1.60m-niveau onder Finn Boerekamp. “Con Quidam heeft als jong paard natuurlijk gedekt in Hongarije, waar enkele nakomelingen uit zijn voort gekomen, en twee jaar geleden hebben we Just Penelope geïnsemineerd met sperma van toen we van Con Quidam op zevenjarige leeftijd een kleine batch hadden ingevroren. Ook met dat oude diepvriessperma kreeg hij hier al alles drachtig.”

Breed merriebestand
Dit jaar worden er dus negen veulens van Con Quidam RB verwacht, waaronder uit de internationale 1.60m-merrie Caretini Z (v.Caretano Z) waarmee Javier Salvador Torreguitart Grands Prix en Nations Cup-wedstrijden reed, en de zesjarige merrie Picanto (Carambole uit Ulena). “Met negen veulens van één hengst gaan we echt all-in, maar dan weten we ook snel meer over zijn vererving. Normaal gesproken gebruik ik vaak niet eens dezelfde hengst voor dezelfde merrie een jaar later. Ik probeer het breed te houden.” Ook worden er onder meer veulens verwacht uit de 1.60m-merrie Cartolana 2 (v.Cartogran), de 1.60m-merrie Faithless MVDL (v.Ukato), de 1.60m-merrie Savita 2 (v.Stakkato Gold) waarmee Henrik von Eckermann presteerde, de 1.50m-merries Wishkarla sport-spr (v.Cavalier) en Soulsister/Waranda elite IBOP-spr sport-spr (v.Gentleman), de 1.45m-merrie Huppeldepup (v.Tyson) en Ambler Gamblers volle zus Kon-Tiki (v.Colander). “Cartolana heeft goed gepresteerd met Mel en hebben we bewust aangehouden voor de fokkerij, Faithless heb ik zelf gereden en daar hebben we al enkele jonge paarden uit, we verwachten nu een Ipsthar uit haar. Wishkarla was ook echt een super merrie en heeft heel veel bloed, dat lijkt ze ook door te geven. Soulsister bracht al meerdere internationale paarden waaronder het 1.60m-paard Be Gentle en geeft ook veel bloed en kwaliteit.” Een andere merrie die voor veel sportieve successen heeft gezorgd en nu wordt ingezet voor de fokkerij, is de door Maartje Lanooij gefokte Florida Balia NL (v.Bustique), waarmee Mel meer dan 25 internationale proeven won. “Dat is echt een concourspaard, net als bijvoorbeeld Con Quidam. Florida gaat niet gelukkig worden als ze in een groep met merries loopt, daarom springt ze nu nog met een jeugdamazone in de buurt en hebben we haar gespoeld. Ik bekijk per merrie wat het beste werkt.”

Niet vermeerderen
De fokmerries en jonge paarden in de opfok staan op verschillende locaties. “Gelukkig weet Dorien precies welk paard waar staat. De merries staan onder andere bij familie Ebbers en bij Dirk van Santvoort, en bij een goede vriend van ons, Luc Willemsen. Met hem en Dorien overleg ik vaak voor de hengstenkeuzes. Dorien regelt alles en zorgt dat de merries op tijd op een stal staan om af te veulenen. Dat besteden we volledig uit, omdat dit niet te combineren is met onze sportstal én omdat ik graag zo min mogelijk risico neem. Ik zie onze fokkerij niet als vermeerderen en ben zuinig op de merries en veulens. Qua hengsten gebruik graag paarden die ik zelf goed ken en ik spreek natuurlijk veel ruiters op concours. Daarom durf ik ook gerust een hengst als Drummer TN of Cero Blue TN te gebruiken, want Willem (Greve, red.) is daar heel enthousiast over. Daarbij kijk ik ook zeker naar de moederlijn.” Op de kwaliteit van de merries doet Leon geen concessies. “Ik probeer echt alleen met de beste merries te fokken. Het enige dat ze van mij zelf niet hoeven te hebben is het laatste aan vermogen, omdat dit goed toe te voegen is via de hengsten. Mijn ervaring is dat merries die zelf over een top - instelling, kwaliteit, bloed en gezondheid beschikken dit ook doorgeven. Daar komt nog bij dat wij onze fokproducten ook echt de kansen kunnen geven. We fokken ze echt voor de sport en verkopen ze niet als veulen. Op deze manier zijn we steeds meer zelfvoorzienend voor onze sportstal”, aldus Leon Thijssen.

Lees het volledige artikel over de fokkerij van Leon Thijssen.

In het KWPN Magazine stond per abuis gemeld dat Leon Thijssen de fokker is van Just Be Gentle, het kampioenschapspaard waarmee Christian Kukuk in 2025 een teammedaille won. De dochter van Tyson is echter gefokt door Pascal Knijnenburg uit Deurne.

Dit is een deel van een artikel uit het nieuwste nummer van het KWPN Magazine. Wilt u graag meer artikelen lezen? Leden krijgen het KWPN Magazine, met daarin prachtige verhalen, interessante achtergrondartikelen, persoonlijke interviews en fokkerij-informatie, thuisgestuurd. Geen lid? Bestel dan het KWPN Magazine in de KWPN Webshop.

 

Bron: KWPN
Tekst Jenneke Smit
Foto: Dirk Caremans